Carnaval: Feestelijke traditie of een angstaanjagende achtbaan

 

Carnaval: Feestelijke traditie of een angstaanjagende achtbaan

 

Carnaval wordt als traditie gevierd. Van Limburg naar Brabant en weer terug. Veel kinderen vinden dit een super feest! Al die andere kinderen vinden deze traditie helemaal niet zo hun ding.

Het feest van alle toeters en bellen.

Terwijl het voor de een DE attractie en party van het jaar is, is het voor de ander een rollercoaster van overprikkeling. Een te spannende angstaanjagende achtbaan, waar je –traditiegetrouw– in meegesleurd wordt, en niet zomaar kunt uitstappen.

Een carrousel van verkleedde en geschminkte onherkenbare mensen. Als een mierenhoop, doodeng allemaal. Het lawaai, de confetti ’s die om je oren lijken te vliegen. En je verplicht kijkt naar een eindeloze chaotische optocht volop drukte en rumoer.

Totaal geen overzicht, out of control.

Het feest wat voor velen een fantastische kermis attractie is, waarvan adrenaline gaat stromen met een soort van ‘a feel good hug’.  Winkels die al voor de elfde van de elfde vol hangen met glitters, kleuren en verkleedpakken.

Jazeker, er is voor ieder wat wils, maar toch niet voor iedereen geschikt. Terwijl in het herfstachtige tafereel, de natuurlijke kleurrijke bladeren van de bomen vallen, het winterse weer nog zijn intrede moet doen. En we hiervan-bij wijze van spreken–als mens zijnde, in verwarring raken.

Dat als het lente is in de winter en als het zomer is in de herfst.

Terwijl deze verwarring nog groter wordt door overprikkeling van allerlei tradities. Omdat sint, piet en kerst ook nog allemaal hun intrede moeten doen.

Ik kan jullie vertellen dat er vele kinderen zijn die dit allemaal fantastisch moeilijk vinden om de logica hier nog van te kunnen inzien.

Als je kunt rekenen hoef je er niet altijd op te kunnen tellen.

Ook scholen hangen vol met fantastische kleuren.

Het carnavalstafereel: Oogverblindende glitters, slingers en maskers

Het hangt er ook dit jaar weer allemaal gezellig bij. Niet te vergeten de polonaises die vlijtig geoefend dienen te worden. Want de carnavalsviering gaat officieel gevierd worden.

Een feest met volop hossen, springen, knallers en muziek. En aan al dit ‘gedoe gedoe’ ontkomen veel kinderen ook dit jaar, niet aan. Carnaval is er en blijft er, elk jaar weer opnieuw.

Voor de een is dit een en al lol en plezier. Voor de ander is het een verwarrende fabriek vol chaos. Het is een traditie, zo gezegd, zo gedaan, maar niet voor iedereen!

 

Ik zeg: Iedereen is anders, anders is leuk en iedereen is uniek! Anders is een unieke spiegel!

 

Door Nicole Plantius